Msza Święta-instrukcja obsługi- co potrzebne

W czasie celebracji Mszy Świętej obowiązują pewne zasady.

  • celebrans- czyli kapłan, ksiądz.  Mężczyzna, który władzą biskupa otrzymał specjalne święcenia uprawniające do odprawiania mszy św./ i nie tylko- zobacz zakładkę Sakramenty/
  • ubrany w strój liturgiczny, który jest różny w zależności od rodzaju liturgii: zachodnia, wschodnia .

W naszej- rzymskiej:

  1. ozdobny “płaszcz”na zewnątrz ornat
  2. pod spodem alba – biała szata do stóp
  3. przewieszony przez szyję wąski pasek- stuła      
  4. może być jeszcze cingulum– sznurek do przewiązywania alby, żeby się księdzu pod nogami nie plątała.
  •  mszę świętą odprawia się na ołtarzu- specjalnym stole. Ołtarz jest zwykle w centrum kościoła, tak, żeby wierni mogli dobrze widzieć i słyszeć celebransa/księdza odprawiającego liturgię/. Ze względu na szacunek dla Ciała i Krwi Pana Jezusa używa się specjalnych naczyń, na ogół złoconych, przynajmniej w środku. Przed rozpoczęciem mszy św. ustawia się  naczynia w określonym porządku i dodaje “serwetki” czyli niezbędną “bieliznę” mszalną.
  • kielich- do niego wlewa się wino z odrobiną wody. 
  • patena- na niej leżą hostie- czyli chleb do konsekracji
  • ampułki- do wina i wody
  • tacka- nad nią kapłan symbolicznie obmywa palce
  • opcjonalnie- puszka- naczynie do przechowywania konsekrowanych hostii, czyli chleba zamienionego w Ciało Pana Jezusa, które zostaną po rozdaniu wiernym, czyli Komunii. Przechowuje się je w tabernakulum/patrz Msza Święta/
  • -puryfikaterz- chusta służy do wycierania kielicha, ust i palców celebransa. Chusta ta wygląda jak ręczniczek  i przed
    SONY DSC

    puszka z hostiami

    mszą kładzie się ją na kielich.

  • -palka-następnie  na kielich kładzie się palkę (sztywny wyszywany kwadracik), taka przykrywka, żeby nic nie wpadło do kielicha
  • -korporał- na palkę kładziemy korporał (kwadratowa serwetka), który potem przed rozpoczęciem Mszy św. rozkłada się na ołtarzu i na tym ustawia kielich. Taki dodatkowy obrusik.

tak wygląda przygotowany ołtarz

wyposażenie dodatkowe:

  • ministrant-funkcjeministrant lub ministrantka-ten, co idzie przed księdzem, wierci się przy ołtarzu, pomaga, czyta Pismo Święte-nazywa się wtedy “lektor”, dzwoni dzwonkami, zapala kadzidło i gasi świece.
  •  organista lub organistka– odpowiedzialni za śpiew i muzykę.
  • jak ktoś chce zabłysnąć, to niech wie,że ministrant niosący kadzidło nazywa się nawikulariusz, a ten, co kadzidło czyści-turyferariusz. 
  • dzwonki i gong. Dzwonki służyły w dawnych czasach do….odpędzania złych duchów. W liturgii  zwołują wiernych na modlitwę i wzywają do zmiany postawy ciała- przyklęknąć, wstać. Gong oznajmia o najważniejszym wydarzeniu w czasie liturgii. Dzwonków i dzwonów ani gongu  nie używa się w Wielki Piątek i Wielką Sobotę.
  • kadzidło – symbol modlitwy unoszącej się do Boga. Okadza się ołtarz, Ewangelię, lud zebrany na liturgii, wreszcie – Ciało i Krew Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Zazwyczaj podczas wielkich uroczystości. W liturgii wschodniej używa się bardzo obficie.